هیپنوتیزم ارثیه طبیعی و فطری!

 قدمت هیپنوتیزم، به خود انسان می رسد .

انسان از آغاز خلقت یک هیپنوتیزر و این هنر یک ارثیه طبیعی و فطرت جبلی او بوده است.

انسان کهن که مشکلات فرهنگی فراوان و بمراتب بیش از انسان مدرن داشت، هرگز قادر نبود آن مشکلات را تحمل نماید، مگر به کمک هیپنوتیزم.

انسان کهن، بواسطة عدم وجود مشکلات تمدن، حافظه قوی و فکر بسیار روشن تری داشت.

امروز، تصور زندگی در غار، بدون وجود ابتدائی ترین وسیله و اثاثیه، حتی روپوش و زیرانداز ، در گرما و سرما، واقعا غیرممکن است؛ اما ، انسان کهن بمدد تمرکز فکر عالی و ورود در عوالم خلسه و غیب به آسانی آن مشکلات را تحمل می کرد و بمراتب از ما خوشبخت تر بود؛ هنوز هم بعضی از مرتاضان هندی، به همان سبک، درون غارها، زندگی می کنند و لذت می برند.

خوشبختی و بدبختی بستگی به شیوه زندگی و جامعه ای دارد که شخص در آن رشد می کند؛

در جوامع شلوغ که عناصر فرهنگی زیادی هم دارند، معمولا انسان خوشبخت نمی شود؛ و دارای یک دوره زندگی شیرین نمی گردد ؛ زیرا از حقایق امور غافل می ماند و زیبائیهای واقعی زندگی را درک نمی نماید .

در آغوش طبیعت، انسان، به واقعیت ها پی می برد و اشکال طبي در ذهن خود ، زیر و رو و وارسی می نماید . طبیعت اسرار و اشکالی دارد که از چشم نامحرم پوشیده مانده؛ اما یک فیلسوف، یک عارف، یک نقاش و یک هنرمند، آن اسرار و اشکال زیبا را می بیند و در آثارش ترسیم می نماید.

تاروت کبیر و صغیر

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

*